حداقل توی خونهی ما …
آذر۱۸
هیچ وقت هیچ پسری یاد نمیگیره تیوپ خمیر دندون رو از تهش فشار بده…
وقتی که تعطیل میکنیم …
آذر۱۶
هیچ وقت نمیتونم کسایی که یهو وبلاگشون رو با یه پست خداحافظی تعطیل میکنن و میرن رو درک کنم … هر چند به هر حال تصمیم با خود فرد هست و هر کس هر کاری دلش بخواد با وبلاگش میکنه …
تجربه ثابت کرده بیشترشون یا دوباره برمیگردن سر وبلاگشون و مینویسن یا غرورشون اجازه نمیده و میرن یه جای دیگه و از اول شروع میکنن … شاید هم همین شناخته شدن برای بعضیها ناراحت کننده است که با یه وبلاگ جدید حل میشه براشون …
با خودم هستم : دلیلی نداره خودمو مجبور کنم هفته ای چند تا پست بنویسم که یه روزی خسته بشم و فکر کنم وقتم رو گرفته و تعطیلش کنم …
- منظورم ازین نوشته شخص خاصی نیست ، که از وقتی که یادمه خیلیها همین کار رو با وبلاگهاشون کردن …
- این نوشته رو چند بار نوشتم و پاک کردم . هیچ وقت در فکر آموزش دادن چیزی به اطرافیان نیستم ( اصلا خودم رو در اون حد نمیبینم که بخوام …) . همه نوشته مخاطب مستقیمش خودم هستم .
پ ن : نمیدونم چرا یهو میبینم این همه از پست قبلی گذشته در حالی که چیزی هم به فکرم نرسیده که بنویسم …